પ્રેરણા પરિમલ
હિંસા બંધ કરાવી
લીંબડી તાલુકામાં એક ગામમાં એક દરબારના યુવાન પુત્રને માંસાહારનો ચટકો લાગ્યો. તેમાંય શિકારનો શોખ જાગ્યો. રોજ સસલાં મારવા જાય.
પ્રમુખસ્વામી મહારાજ પાસે જ્યારે તે યુવક આવ્યો ત્યારે સ્વામીશ્રીએ સમજાવ્યું, 'આપણે જીવવાનો અધિકાર છે. તો પશુ-પંખીઓને નહીં ? આવું પાપ જોઈએ જ નહીં. નિર્દોષને શું કામ મારવા ? એ તો બીચારાં ઘાસ ખાઈને જીવનારાં છે. એ કોઈને મારે છે ? આપણને કોઈ મારે તો દુઃખ થાય છે કે નહીં ? એનેય મા-બાપ છે. માટે આજથી શિકાર કે માંસાહાર નહીં કરવાની પ્રતિજ્ઞા લો. બળ મળશે, આનંદ થશે.' તે યુવક માની ગયો. નિયમ લીધો, કંઠી પહેરી, પણ પાછા મૂંઝાયા. સ્વામીશ્રીને કહે, 'મારાથી શિકાર વગર રહી નહીં શકાય.'
સ્વામીશ્રીએ ફરી સમજાવ્યા, 'એવું કેવું ? ના રહી શકાય એવું છે જ નહીં. એ વિચાર જ મૂકી દો. કંઠીથી બળ રહેશે. શિકાર કરવામાં એને કે તમને કોઈને લાભ નથી. બીચારું તરફડીને મરે. એને પણ જીવ છે. ભગવાને એમને પશુનો અવતાર આપ્યો છે ને આપણને માણસનો. ક્ષત્રિયનો ધર્મ છે કે રક્ષણ કરવું. હિંસા તો અસુરનું કામ છે. આ જેટલું કરશો, એટલી અશાંતિ વધશે.' એ યુવાને સ્વામીશ્રીના આદેશ અને આશીર્વાદથી માંસાહાર તથા શિકાર સંપૂર્ણ બંધ કર્યા.
Vachanamrut Gems
Gadhadã II-14:
The True Test of Intellect
“Therefore, whoever realises such gnãn of God, even if he has only a feeble intellect, should still be regarded as possessing much intellect. On the other hand, if he has not realised such gnãn of God, then even if he has much intellect, he should still be known as having no intellect.”
[Gadhadã II-14]