પ્રેરણા પરિમલ
યોગીચરિતમ્ - ૬૪
ગોંડલ, તા. ૮-૩-'૬૧
આજે બપોરે પત્રવ્યવહાર કરતા રમણભાઈ (પૂ. ડૉક્ટર સ્વામી)ને યોગીજી મહારાજ કહે : 'હું માંદો પડ્યો એટલે ટપાલ લખાતી નથી... ટપાલ મારા વગર રડે છે...' ટપાલ જેવી જડ વસ્તુ પણ મોટા પુરુષના સંબંધથી વંચિત થતાં રડે છે તો ચેતન-જીવંત એવા મનુષ્યોને ભક્તોને પણ રડવું આવવું જોઈએ. અથવા તો સ્વામીશ્રી પોતાને પક્ષે એમ સમજાવવા માગતા હોય કે અત્યારે એક માત્ર મારી ટપાલ વડે મારો સંબંધ પામતા મારા ભક્તો મારી ટપાલથી વંચિત બનતાં દુઃખી થતા હશે, તેથી મને રડવું આવે છે. આખરે તો એ ભક્તાધીન છે ને !
- સાધુ ઈશ્વરચરણદાસ
Vachanamrut Gems
Gadhadã II-23:
The Heat and Frost of the Mind
“… I also observed that the nature of the mind is like the heat of summer and the frost of winter. Just as a person can die from heat or frost, similarly, when the mind travels towards the vishays via the indriyas, if those vishays are full of miseries, the mind becomes ‘hot’ like the heat of summer; and if those vishays are pleasurable, then the mind becomes ‘cold’ like the frost of winter. Specifically, when the mind, having indulged in those vishays which are full of misery and having become ‘hot’ like the scorching winds of summer heat, enters a person’s heart, it makes the person extremely miserable and forces him to fall from the path of liberation. Such a person should be known to have died from the effects of heat. When the mind, having indulged in the pleasures of those vishays that are full of happiness and having become ‘cold’ like frost, enters a person’s heart, it makes that person complacent, thus causing him to fall from the path of liberation. He should be known to have died due to frost.”
[Gadhadã II-23]