પ્રેરણા પરિમલ
પ્રગટ બ્રહ્મસ્વરૂપ મહંત સ્વામી મહારાજની પ્રેરક પ્રસંગ-સ્મૃતિઓ
તા. 4-2-2017, સારંગપુર
આજે ‘બાળપ્રવૃત્તિ દિવ્ય સંનિધિ પર્વ’માં ‘ઇતિ વચનામૃતમ્’ કાર્યક્રમની શરૂઆત થઈ. સ્વામીશ્રીના આસનની આગળ બેસીને એક કાર્યકરે વચનામૃત હાથમાં લઈને વાંચવાની શરૂઆત કરી : ‘સ્વામિનારાયણ હરે... વચનામૃત સારંગપુરનું 19મું - ભાગ્ય જાગ્યાનું.’
આ કાર્યક્રમની વિશેષતા એ હતી કે આ વચનામૃત સારંગપુરના પ્રકરણમાં નવું ઉમેરાતું હતું. અને જાણે આ વચનામૃત અત્યારે જ બની રહ્યું હોય, તેવી રીતે તે વચનામૃતમાં આવતા શબ્દ પ્રમાણે કાર્યક્રમો રજૂ થઈ રહ્યા હતા.
આ કાર્યક્રમના ભાગરૂપે સ્વામીશ્રી સાથે પ્રશ્નોત્તરી થઈ.
સ્વામીશ્રીને પ્રથમ પ્રશ્ન પુછાયો : ‘અમને બાળપ્રવૃત્તિ કરતાં ઘરવાળાં નડે તો શું કરવું ?’
‘ત્યાગ કરી દેવો...’ અણધાર્યો ગમ્મતભર્યો ઉત્તર સાંભળીને સૌ ખડખડાટ હસી પડ્યા.
એટલામાં સુરતી કાર્યકરોએ વિવિધ પકવાનના થાળ સ્વામીશ્રી સમક્ષ મૂકીને આરતી ઉતારવી શરૂ કરી. સ્વામીશ્રીએ તરત જ ઉપર વિરાજિત કરાયેલા અક્ષર-પુરુષોત્તમ મહારાજ અને ગુરુપરંપરા સમક્ષ ઇશારો કર્યો.
એટલામાં બીજો પ્રશ્ન પુછાયો કે ‘સ્વામી ! આરતી ન કરવાથી શું નુકસાન જાય ?’
સ્વામીશ્રીએ કહ્યું : “યોગીબાપા કહેતા - ‘આરતી-થાળ અને ચેષ્ટા વખતે સાક્ષાત્ શ્રીજીમહારાજ પધારે છે,’ અને તે વખતે આપણે ગેરહાજર હોઈએ તો શ્રીજીમહારાજનાં દર્શન જાય. ભલે આપણે સ્થૂળ રીતે જ હાજર હોઈએ અર્થાત્ મનથી હાજર ન પણ હોઈએ, તોપણ શ્રીજીમહારાજ, યોગીજી મહારાજ અને પ્રમુખસ્વામી મહારાજે આજ્ઞા કરી છે તે પાળીએ તે મોટી વાત છે. માટે એ લાભ લેવા માટે આપણે હાજર રહેવું પડે.”
એટલામાં દંડવત કરતાં યુવકો પ્રવેશ્યા. તેમણે પ્રશ્ન પૂછ્યો : ‘દંડવત કરવાનો કંટાળો આવે છે, થાક લાગે છે, શ્રદ્ધા નથી રહેતી અને આપ તો આ ઉંમરે પણ કેટલા બધા દંડવત કરો છો, તે કયા વિચારથી ?’
‘મહિમા !’ સ્વામીશ્રીએ મોટા પ્રશ્નનો એક જ શબ્દમાં ઉત્તર આપ્યો. શોર્ટ ઍન્ડ સ્વીટ.
એટલામાં ગબડયાત્રા કરતાં હરિભક્તોએ પધારીને પ્રશ્ન પૂછ્યો કે ‘ગબડયાત્રા વગેરે સાધના કરીએ તો એનું ફળ મળે કે ન મળે ?’
સ્વામીશ્રીએ સુંદર ઉત્તર આપતાં જણાવ્યું : ‘આપણને શ્રીજીમહારાજની આજ્ઞા છે તે પ્રમાણે આરતી-થાળ-ચેષ્ટા વગેરે સાધન કરવાં, તો ફળ મળે. બીજી ગબડયાત્રાઓ આપણને ગબડાવી દે, ફળ ન મળે.’
આગળનો પ્રશ્ન સ્વામીશ્રીને પુછાયો : ‘આપ તો બ્રહ્મ છો. તો આપને દુનિયા કેવી દેખાય છે ?’
સ્વામીશ્રીએ કહ્યું : ‘દિવ્ય દેખાય છે.’
આગળના પ્રશ્નમાં પૂછવામાં આવ્યું કે ‘શાસ્ત્રોમાં તો ઘણું જ્ઞાન છે અને અમે તો ગામડાના છીએ, તો એ જ્ઞાન અમને કેવી રીતે થાય ?’
સ્વામીશ્રીએ અદ્ભુત ઉત્તર આપતાં કહ્યું : “ભગવાનમાં દૃઢ નિષ્ઠા જોઈએ. એમાં કાંઈ પોલ ન જોઈએ. એમાં બધાં શાસ્ત્ર આવી ગયાં. ગુણાતીતાનંદ સ્વામીએ પણ પોતાની વાતમાં કહ્યું છે - ‘નિષ્ઠા જેને થઈ રહી, તેને સાધન સર્વે થઈ રહ્યાં અને કરવું કાંઈ
રહ્યું નહીં.’ માટે આપણે નિષ્ઠા દૃઢ કરવી.”
આ વાતની સ્પષ્ટતા કરવા આગળનો પ્રશ્ન પુછાયો : ‘અમારા સ્વભાવ ટળે તો જ આપનામાં શ્રીજીમહારાજનાં દર્શન થાય ?’
‘હા.’ સ્વામીશ્રીએ ઉત્તર આપ્યો.
વળી પ્રશ્ન પુછાયો : ‘અંતકાળે આપનાં દર્શન થાય, તો શ્રીજીમહારાજ તેડવા આવ્યા એમ સમજવું ?’
સ્વામીશ્રીએ આ વાતને સમર્થન તો આપ્યું, પણ સાથે સાથે આગળની સ્પષ્ટતા પણ કરતાં કહ્યું : ‘જ્યાં સત્પુરુષ હોય ત્યાં જ જન્મ આપે.’ આ જન્મે શુદ્ધ ન થયા તોપણ આગળનો જન્મ સત્પુરુષના યોગમાં આપીને આપણને શુદ્ધ કરીને અક્ષરધામમાં તેઓ લઈ જશે.’
આગળના પ્રશ્નમાં પુછાયું : ‘શ્રીજીમહારાજે કહ્યું છે કે પાંચ ભેદ અનાદિના છે. એ પાંચ ભેદમાં આપ અક્ષરબ્રહ્મ અને અમે જીવ છીએ. બંને અનાદિના છીએ. તો આની પહેલાં આપ અમને મળ્યા હતા ?’
સ્વામીશ્રીએ કહ્યું: ‘પહેલી જ વાર શ્રીજીમહારાજ ને સ્વામી મળ્યા છે. અનંત કલ્પ વીત્યા. માટે હવે તો મંડી પડવું. એક સેકન્ડ પણ ગુમાવવી નહીં. શ્રીજીમહારાજ, ગુણાતીતાનંદ સ્વામી અને સત્પુરુષ સામે દૃષ્ટિ રાખવી. એમનામાં લીન થઈ જવું.’
અક્ષરધામનાં ચાર સ્વરૂપોની ચર્ચા નીકળી. એક કાર્યકરે પૂછ્યું : ‘ચોથું કયું ? કારણ કે ત્રણ તો ખબર છે. એક ગાંધીનગરનું, બીજું દિલ્હીનું, ત્રીજું અમેરિકામાં બની રહ્યું છે. તો ચોથું કયું ?’
સામેવાળા કાર્યકર સમજાવતાં કહે : ‘અહીં અક્ષરધામનાં ચાર સ્વરૂપની નહીં, અક્ષરનાં ચાર સ્વરૂપની વાત છે.’ એમ કહીને તેમણે જણાવ્યું : એક તો ચિદાકાશ રૂપે, બીજું અક્ષરધામરૂપે જે અનંત કોટિ મુક્તોને ધારી રહ્યું છે, અને ત્રીજું અક્ષરધામમાં મહારાજના સેવકરૂપે.’ એમ કરીને સ્વામીશ્રીને પૂછવામાં આવ્યું : સ્વામી ! ચોથું સ્વરૂપ કયું ?’
સ્વામીશ્રીએ સ્મિત કરતાં કહ્યું : ‘તમે જ ઉત્તર કરો.’
કાર્યકરે કહ્યું : ‘આપ ! બરાબર ને સ્વામી ?’
મલકાતા મુખે સ્વામીશ્રીએ કહ્યું : ‘શ્રીજીમહારાજ, ગુણાતીતાનંદ સ્વામી અને સત્પુરુષ - સીધી લીટીની સમજણ છે.’
ત્યારપછી હવા ભરેલા ફુગ્ગાના આધારે સ્વામીશ્રીને પ્રશ્ન પૂછવામાં આવ્યો : ‘હવા ભરેલી હોય તો જેમ ફુગ્ગો ફિટ રહે અને હવા નીકળે તો ઢીલોઢપ થઈ જાય. તેમ શિબિરમાં પ્રવચનો સાંભળીને તથા આપનો યોગ હોય ત્યારે તો બધું બરાબર રહે છે પણ પછી બધું ફૂસ થઈ જાય છે. તો દેહના અંત સુધી અખંડ કેફ રહે તેનો ઉપાય બતાવો ?’
સ્વામીશ્રીએ સાંત્વન આપતાં કહ્યું : “રહેશે. તમે સેવા-ભક્તિ વગેરે ઘણું કરો છો, પણ આ એક દિવસનું કામ નથી. યોગીબાપા કહેતા : ‘બહુત કાલ કરત સતસંગા, તબ હોવત સંશયકા ભંગા.’ પણ બધું થશે. ભૂત છોડતું નથી, તો શ્રીજીમહારાજ કહે : ‘અમારે બધાને બ્રહ્મરૂપ કરવા છે,’ તો તે કેમ છોડશે ?”
એક કાર્યકરે પૂછ્યું : ‘મારે બીજો જન્મ લેવો પડશે ?’
સ્વામીશ્રી કેફથી કહે : ‘છેલ્લો જન્મ.’
સ્વામીશ્રીને પૂછવામાં આવ્યું : ‘બધાનો છેલ્લો જન્મ ?’
સ્વામીશ્રી કહે : ‘આપણે તો જન્મોજન્મ સત્પુરુષનો યોગ રહેવાનો છે. માટે જ્યાં જઈએ ત્યાં અક્ષરધામ. અને પેલા અક્ષરધામમાં તો છીએ જ.’
આવી બાંહેધરી સાક્ષાત્ અક્ષરબ્રહ્મ વગર કોણ આપી શકે ?!
પ્રશ્નની પરંપરા ચાલુ રહી. સ્વામીશ્રીને પૂછવામાં આવ્યું : ‘કઈ સમજણ રાખીએ, જેથી પરિવાર વગેરેના પ્રશ્નો જ ન રહે ?’
સ્વામીશ્રી કહે : ‘સાંખ્ય. કારણ કે સાંખ્ય વિના અડધો સત્સંગ છે. હેત છે માટે ભગવાનમાં જોડાયા છીએ; પણ સાંખ્ય કરીએ તો પાકું થઈ જાય.’
કાર્યકરે અંતિમ શબ્દો ઉચ્ચાર્યા : ‘ઇતિ વચનામૃતમ્. એવી રીતે સારંગપુરનું 19મું જે તે થયું.’
Vachanamrut Gems
Loyã-17:
What Causes One to Spite a Sadhu and Even God
"… On the other hand, one who believes one's self to be the body and does not have an intense aversion for the panchvishays would spite a sãdhu if he were to denounce the vishays, even though the sãdhu may be senior. Such a person would ultimately spite God as well…"
[Loyã-17]